Het zijn ingrijpende stelselwijzingen.  Bij de AWBZ  wordt 1 januari 2013 de begeleiding extramuraal geschrapt en  gaat over naar de Wmo;  dat betekent  dat recht op ondersteuning wordt vervangen door compensatieplicht . De Jeugdzorg  gaat  1 januari 2015 over van provincie naar gemeenten , d.w.z.  gemeenten worden verantwoordelijk voor het gehele aanbod van Jeugdzorg van preventie tot  justitieel.  In Lelystad wordt  nu eerst het beleidskader bepaald en daarna het uitvoeringsprogramma. De rol van de gemeente  wordt meer faliciterend, meedenkend, samenwerkend, mede uitvoerder, opdrachtgever en subsidieverstrekker.

Het voorgestelde besluit bevat de Lelystadse ambities en uitgangspunten. http://www.lelystad.nl/smartsite.net?id=42471   De ambities van de visie op hoofdlijnen zijn voor de PvdA  duidelijk verwoord.  Of de Uitgangspunten  SMART  geformuleerd zijn  http://nl.wikipedia.org/wiki/SMART-principe vindt de PvdA  lastiger te beantwoorden. Hoe meetbaar is meer participatie en handelen vanuit vertrouwen en loslaten.  Het besluit eindigt met 2 specifieke principes voor de transitie van de Jeugdzorg.  1.Opvoeden door ouders versterken en 2.Hulp zoveel mogelijk in de directe leefomgeving (thuis, school, buurt) aanbieden.

Voor de PvdA is het van belang dat er tijdens het transitieproces niemand buiten spel komt te staan. En dat jongeren niet tussen wal en schip terecht komen. Wij blijven hameren op een naadloze overgang voor de cliënten. Bij de AWBZ zal het recht op compensatie mogelijk anders worden ingevuld dan de cliënten nu gewend zijn. De gemeente Lelystad heeft hiervoor reeds oriënterende gesprekken gevoerd met partnerorganisaties.  Wij, PvdA, hebben signalen ontvangen dat er onrust is bij de verschillende zorgaanbieders over het wel/niet kunnen blijven leveren van zorg. Met het aannemen van het visiedocument zullen we een stap verder  zijn in de beleidsvoering en kan het college verder aan de slag en werk maken van de ambities en uitgangspunten.

Wat betreft de transitie van de Jeugdzorg ziet de PvdA mogelijkheden op het gebied van samenwerking met regiogemeenten.  Bekend is dat de Flevolandse wethouders  met Jeugdzorg in portefeuille reeds brainstormbijeenkomsten  voeren. De PvdA is voorstander van een visiedocument  over gezamenlijk optrekken op voorzieningenniveau. Het is van belang om het aanbod zo efficiënt mogelijk te organiseren. Het lijkt ons onmogelijk om als gemeente alle voorzieningen in eigen gemeente te kunnen regelen.  Over en weer gebruik maken van regiovoorzieningen sluit aan  bij de ambitie van het college ‘Jeugdzorg zoveel mogelijk in de directe leefomgeving aan te bieden’ .

De gemeenteraad denkt nu al een tijdje na over welke alternatieve route de bus dan wel moet gaan rijden in de Atolwijk. Daarvoor zijn drie varianten bedacht, die alledrie voor- en nadelen hebben. Dat de raad er zo lang over moet nadenken, komt vooral doordat informatie over de kosten van de drie varianten niet bleek te kloppen.

Nu echter is wel een volledige kostenberekening van de routevarianten opgesteld. En daaruit blijkt dat er op dit moment eigenlijk maar één betaalbare mogelijkheid is om Atolplaza weer aan de bus te krijgen: de vroegere Lelybusroute.

Overigens is nog niet zeker dat de Lelybusroute het ook definitief zal gaan worden. Op dit moment herziet de provincie de regionale buslijnen, en mogelijk levert dat extra werk op voor de stadsbus. Begin zomer wordt dat duidelijk. De PvdA wacht dat nog even af, alvorens het initiatief te nemen om de Lelybusroute in ere te herstellen.

De zogenaamde Hofstederoute is voor de PvdA hoe dan ook definitief afgevallen. Om de bus veilig door de Hofstede (en langs twee scholen) te laten rijden zou zodanig grote ingrepen vergen, dat het een paar ton extra zou gaan kosten. Eerdere informatie deed vermoeden dat dat niet heel duur hoefde te zijn – maar die eerdere informatie klopte dus niet.

En voor de PvdA heeft altijd voorop gestaan: als het niet veilig kan, dan kan het niet.

(spreektekst volgt)

Het CVI en partnerbedrijven zijn belangrijk voor Lelystad, maar de gemeente staat voor zware bezuinigingen en om dan 3 ton aan (in principe) een private onderneming te geven… daar staan we nou niet direct bij te juichen. Wij hebben daarom bijzonder kritisch naar het voorstel gekeken.

Het is nadrukkelijk de bedoeling dat de nieuwe onderzoeksruimte ook aan andere bedrijven dan het CVI ter beschikking wordt gesteld. Dat maakt het voor andere bedrijven in de Human Sciences sector aantrekkelijk om zich in Lelystad te vestigen. Wij hebben ons er vooraf van vergewist dat de nieuwe HCU ook daadwerkelijk tegen redelijke voorwaarden beschikbaar komt voor die andere bedrijven. Want alleen dan zal het nieuwe bedrijvigheid kunnen aantrekken.

Dit is op zich dus een zinvolle investering in de Lelystadse economische structuur. Maar 3 ton in bezuinigingstijd blijft een hoop geld, ook al komt het uit een potje dat speciaal voor dit soort uitgaven is bedoeld.

Wij vinden dat tegenover 3 ton belastinggeld best een tegenprestatie van het CVI mag staan. Bijvoorbeeld doordat het bedrijf zich inspant om werkgelegenheid te bieden aan Lelystedelingen die op enige afstand van de arbeidsmarkt staan. Of door stageplekken te creëren voor Lelystadse scholieren. Oftewel: door zich een maatschappelijk verantwoord ondernemer te betonen.

Oorspronkelijk wilden we dit als voorwaarde verbinden aan de Lelystadse bijdrage voor de HCU. Dit blijkt niet te kunnen, aangezien er nog veel meer partijen betrokken zijn bij deze ontwikkeling. Daarom zullen we komende dinsdag het college opdragen om met het CVI te gaan kijken hoe Lelystad “Social Return” tegemoet zal kunnen zien.

Zelfs de rijksoverheid vereist overigens sinds vorig jaar social return bij aanbestedingen boven de 250.000 euro. Het lijkt ons dan ook niet meer dan normaal dat bij een bijdrage van 3 ton gemeenschapsgeld een vergelijkbare inspanning wordt gevraagd.

Anno 2012 gaat de gemeente over naar ‘het nieuwe werken in de wijk’. Een reeds gerealiseerde verbetering is de overgang naar MFA’s (Multi Functionele Accommodatie) zoals Atolplaza en MFA’s light  (Lelystad Haven). MFA’s zijn dé ontmoetingsplek van de wijk waar met terecht kan voor zorg, welzijn en onderwijs en ook de wijkposten zijn hier ondergebracht.

In de huidige tijd met opkomende sociale media is het goed dat de gemeente  Lelystad de communicatie en klantgerichtheid uitbreidt  met berichtgeving via een moderne gemeentelijke website www.lelystad.nl, nieuwsbrieven ( bv Luchtpost, Warande) en de gemeentegids ( met oa  beknopte zorgcatalogus).  De economische recessie is er mede oorzaak van dat ook het wijkgericht werken niet ontkomt aan een bezuinigingsslag en hierbij wordt ‘het nieuwe werken in de wijk’ geïntroduceerd.

De bemensing van de wijkposten is overgegaan van de gemeente naar Stichting  Welzijn Lelystad;  de medewerkers zijn gedetacheerd.  Ook is de telefonische bereikbaarheid van de wijkposten veranderd. Bewoners die niet fysiek naar de wijkpost (kunnen) komen maar willen bellen, moeten nu voor fysieke vragen het algemene telefoonnummer van de gemeente Lelystad bellen  140320 en voor sociale vragen bellen met Stichting Welzijn Lelystad 0320-707159.Vanuit deze nummers wordt men doorverbonden of wordt de melding genoteerd en wordt toegezegd dat men wordt teruggebeld. Ik heb de proef op de som gedaan en vind het geen verbetering.

Met de titel ‘het nieuwe werken in de wijk’ verwacht ik  vooral modernisering.  De wethouder noemde deze gang van zaken tijdens de BOBsessie van 10 april jl  een omissie.  Zij heeft ons verzekerd dat er naar een andere oplossing wordt gezocht. De PvdA vertrouwt erop dat binnen niet al te lange tijd buurtbewoners tijdens de openingstijden van de wijkposten direct kunnen bellen met de klantbeheerders in de wijkposten en dat deze telefoonnummers ten minste op de Lelystadse website www.lelystad.nl  te vinden zijn.

Het Rijk combineert de transitie met een bezuiniging van 10% op het totale budget. En dat is niet mis. De gemeenteraad is zich bewust van de grote veranderingen die deze transtitie met zich meebrengt. De grootste zorg is dat er tijdens de transitie de zorg gegarandeerd blijft en er geen kinderen tussen de wal en het schip terecht komen. Als woordvoerder jeugdzorg heb ik  reeds schriftelijke vragen aan het college gesteld en aan de hand van de antwoorden van het college  om een startnotitie gevraagd ter ondersteuning van de komende visievormende bijeenkomst raad-college.  Met de doelstelling van het college, handhaving effectief sociaal beleid, in de hand zullen wij onze afwegingen maken.  We zijn ons bewust dat moeilijke en lastige besluiten op ons af komen.

“Vensters voor Verantwoording PO” is een landelijk project waarmee de gegevens van alle Nederlandse basisscholen inzichtelijk zullen worden gemaakt. Een soortgelijke monitor bestaat al voor het voortgezet onderwijs: http://www.schoolvo.nl. Vanaf volgend jaar wordt de eerste groep basisscholen in die landelijke monitor opgenomen.

De gezamenlijke Lelystadse basisscholen hebben nu aangekondigd dat ze koploper willen zijn in het nieuwe Vensters project, en dus bij de eerste Nederlandse scholen willen horen die hun gegevens transparant inzichtelijk maken. De PvdA is daar erg verheugd over, omdat de Lelystadse ouders straks hun schoolkeuze beter geïnformeerd kunnen maken.

Wethouder Meta Jacobs begon met een bevlogen betoog en bracht hiermee iedereen in stelling voor een lesje ‘omdenken’.  www.omdenken.nl  Denken vanuit de mogelijkheden die er zijn en niet vanuit obstakels.

Waarbij ik eerst wat sceptisch luisterde naar deze nieuwe manier van denken,  begreep ik  na een half uurtje omdenkles waar de crux zit.  Denken vanuit het creëren van nieuwe mogelijkheden en niet vasthouden aan hoe de werkelijkheid zou-moeten-zijn.

Met de kanteling van de Wmo naar zelfredzaamheid en eigen verantwoordelijk probeert het college ook bij de professionals in de zorg een kanteling in denken te bewerkstelligen.  Zodra er een hulpvraag is wordt daar door Welzijn Lelystad adequaat opgereageerd en wordt er gekeken hoe met meer welzijn minder zorg hoeft te worden geleverd. Het ‘Stepped Care principe’ gaat uit van de ‘eigen kracht’ van de mensen;  wat zijn de mogelijkheden die er nog zijn, eventueel met behulp van familie, vrienden, buren en aan het einde van dit ketendenken blijft natuurlijk de professionele hulp beschikbaar. Voor de clienten betekent dit  zelfredzaam waar het (nog) kan, professionele hulp/zorg  waar het moet.

Met  een pakketje  Ja-maar  motivatie werden we op pad gestuurd. Mijn conclusie is dat ‘omdenken’ zo gek nog niet is. Eigenlijk is een het beetje ‘verder denken dan je neus lang is’..  Ja-en laten we  insteken op mooie ideeën voor onze hulpvragende  inwoners van Lelystad.