Ik sta niet alleen in Lelystad

Samenvatting "Ik sta niet alleen in Lelystad"

Lelystad heeft een traditie hoog te houden. Een traditie van betrokkenheid en saamhorigheid. Een traditie van nieuwe sociale verbanden, ontwikkeld in een nieuw land. We laten elkaar niet in de kou staan. We hebben zorg voor elkaar. Die normen en waarden moeten we koesteren. We moeten helpen waar nodig, zonder daarbij de eigen verantwoordelijkheid uit het oog te verliezen. En bij helpen hoort dan ook: aanspreken op de eigen verantwoordelijkheid.

Door de economische crisis is armoedebestrijding nog urgenter geworden. Vooral jongeren, laagopgeleiden, eenoudergezinnen en nieuwe Nederlanders zullen slachtoffer worden van de crisis – de eerste tekenen daarvan zijn al zichtbaar. Die mensen laten we dus niet in de kou staan!

Echt urgent is hulp voor burgers die (ernstige) schulden hebben. Schuldenproblematiek staat niet op zich. Schuldenaren hebben vaak ook andere problemen variërend van werkloosheid, echtscheiding en psychosociale problemen tot verslavingsproblematiek. Alleen door een integrale aanpak van deze problemen kan schuldenproblematiek duurzaam worden opgelost. Preventie is nog belangrijker!

We moeten voorkomen dat zich een nieuwe onderklasse vormt. Een onderklasse die van oorsprong niet-Nederlands is. Hier ligt bij uitstek een uitdaging voor de PvdA om alles op alles te zetten om achterstanden voor deze nieuwe onderklasse weg te werken, en hen te laten integreren in de samenleving. Daarvoor zijn goed onderwijs, betere huisvesting, werk en opvoedingsondersteuning essentieel. Maar dat kan de overheid niet alleen doen. Daar moeten mensen dan ook zelf aan mee willen werken.

Tolerantie alleen is onvoldoende om groepen te laten samenleven op basis van gedeelde normen en waarden. Tolerantie is in de praktijk vaak onverschilligheid. Voor onverschilligheid is geen plaats meer. De PvdA wil ontmoetingen tussen verschillende groepen en individuen stimuleren. Dit kan door het opnemen van subsidievoorwaarden maar ook door groepen te laten samenwerken in een project. Als iedereen zijn steentje bijdraagt en rekening houdt met de ander, houden we Lelystad in alle wijken leefbaar!

Steeds meer ouderen leven langer met een goede gezondheid en hebben de middelen om plezierig te kunnen leven en zelfstandig te blijven. Mensen vinden het prettig om in hun eigen sociale omgeving te blijven, ook als ze wat meer ondersteuning nodig hebben. Toch kennen we (verborgen) armoede van ouderen. Bij hen is vaak onvoldoende informatie over beschikbare voorzieningen, terwijl zij soms ook leven in een sociaal isolement.

De overheid heeft de afgelopen jaren een toenemend beroep gedaan op de eigen verantwoordelijkheid en zelfredzaamheid van hulpbehoevende groepen inwoners zoals ouderen en gehandicapten. Het persoonsgebonden budget is bedoeld om mensen zelf de benodigde zorg te laten inkopen en zelf keuzes te maken. De hulpbehoevende werd zo ‘budgethouder’ en opdrachtgever. De organisatie van de zorg is voor burgers al een lastig te doorgronden vraagstuk. En het wordt er niet eenvoudiger op, zeker nu sinds 2009 ook de AWBZ veranderd is. Mensen die hulp nodig hebben, mogen niet vast komen te zitten in procedures en er moet gewaakt worden voor misbruik. Naast de professionele zorginstanties zullen hulpbehoevende mensen toch ook in veel gevallen kunnen terugvallen op de mantelzorg van familieleden, vrienden of buren. Mantelzorgers nemen een belangrijke plaats in, en moeten daar door de overheid zoveel mogelijk in ondersteund worden.

Meer ruimte voor burgers betekent ook dat zij meer dan één keer in de vier jaar hun stem kunnen laten horen. Daarom betrekt de gemeente de inwoners al in een vroeg stadium bij plannen. Mensen willen steeds minder afhankelijk zijn van instituten. Ze willen zelf initiatieven nemen. Wij steunen dit. Wij geloven in het verantwoordelijkheidsgevoel van de Lelystadse burgers.

Wat hebben we bereikt?

Huishoudelijke verzorging in de Wmo goed op orde. Dit is, gekeken naar de omvang van de operatie, relatief vlekkeloos gebeurd. Veel ouderen hebben hetzelfde niveau van huishoudelijke verzorging kunnen houden.

Ouderen vanaf 80 jaar houden de ondersteuning die ze altijd al hadden. Volgens de Wmo zou de hulp aan deze groep verschraald worden. Wij hebben ervoor gekozen om dit voor de 80 plussers niet door te voeren.

Lelystad heeft gemiddeld meer vrijwilligers dan landelijk. We hebben dan ook een verenigingennetwerk om trots op te zijn. Op het gebied van bijvoorbeeld sport en cultuur is er de afgelopen periode praktische ondersteuning voor deze verenigingen gerealiseerd. En dat werkt.

Er komt een brede welzijnsinstelling. Door intensieve samenwerking tussen 3D, SWOL en Pluspunt kan een compleet pakket van welzijnsvoorzieningen voor iedere Lelystedeling worden geboden. Bijkomend voordeel: er valt niemand meer tussen wal en schip omdat hij of zij “niet past” bij de opdracht van die ene instelling. De brede welzijnsinstelling is er voor jong, middelbaar en oud!

Lelystad bestrijdt armoede actief. Vooral overerving van armoede wordt zoveel als mogelijk voorkomen. Iedereen moet echt mee kunnen doen. De doelgroep wordt bereikt via intensieve, indringende voorlichting. Hulp en ondersteuning is beschikbaar met een lage drempel.

Veel Lelystedelingen burgeren in. Waar veel gemeentes problemen hebben om genoeg inburgeringstrajecten aan te bieden, loopt Lelystad juist flink voor op schema.

Speerpunten "Ik sta niet alleen in Lelystad"

Wat willen we de komende jaren doen?

Juist nu moet het armoedebeleid op zijn minst worden voortgezet.

• De PvdA wil dat mensen die in de schulden raken voortvarend worden geholpen. Waarbij niet alleen naar financiële, maar ook naar sociale en psychosociale problemen wordt gekeken. Wachtlijsten bij de schuldhulpverlening zijn uit den boze: binnen twee weken is een schuldhulptraject gestart.
• De wettelijk toegestane kwijtscheldingsmogelijkheden moeten optimaal worden benut. Daarvoor gaan we door met de actieve voorlichting over inkomensondersteuning door de gemeente.
• De PvdA zet het succesvolle armoedebeleid voort en bevordert daarmee o.a. de deelname aan sport-, cultuur- en welzijnsvoorzieningen voor gezinnen met een minimuminkomen. Scholen signaleren welke kinderen vanwege financiële problemen niet meer mee kunnen doen aan sport of andere sociale en buitenschoolse activiteiten.

We maken werk van integratie.

• Voor integratie is beheersing van de Nederlandse taal essentieel. De inburgering blijft hoog op de agenda staan. Wachtlijsten wegwerken en met een inhaalslag zoveel mogelijk mensen alsnog goed Nederlands leren, dat is de inzet. We vinden dat voor het krijgen van een uitkering kennis of het leren van de Nederlandse taal voorwaarde is.
• Zeker in deze tijd van economische crisis, dreigen degenen die als laatste de arbeidsmarkt hebben betreden, als eerste te worden ontslagen. Via scholing, stageplaatsen en behoud van arbeidsplaatsen wil de PvdA voorkomen dat kwetsbare groepen het grootste slachtoffer worden van de crisis.
• De gemeente geeft het goede voorbeeld als het gaat om diversiteit op de werkvloer.

Samen-leven is een kern(voor)waarde.

• Straatterreur van vooral groepen jongens wordt niet getolereerd. De politie treedt op tegen probleemveroorzakers.
• Discriminatie van homo’s, vrouwen, nieuwe Nederlanders en ouderen komt helaas volop voor, maar mag niet worden getolereerd. Van alle klachten inzake discriminatie zal de politie aangifte opnemen en onderzoek doen.
• Geweld tegen welke medemens dan ook tolereren we niet. In samenwerking met politie en welzijnswerk geven we hoge prioriteit aan het bestrijden van geweld tegen vrouwen, kinderen, homo’s en zwervers.
• Het succesvolle buurtvoorlichtersproject wordt voortgezet. Buurtvoorlichters worden in meer wijken ingezet voor de communicatie naar inwoners toe en het signaleren van knelpunten.

Mantelzorgers worden maximaal ondersteund in hun zware taak.

• De PvdA vindt het belangrijk dat de gemeente mantelzorgers zo goed mogelijk ondersteunt. Door mantelzorgers te informeren over de ondersteuningsmogelijkheden die er zijn, en door ontmoetingsmogelijkheden voor mantelzorgers te blijven faciliteren; de mantelzorgsalon is daar een goed voorbeeld van. Voor jonge mantelzorgers willen wij dat er mogelijkheden komen voor lotgenotencontact.
• Als de mantelzorger zelf tijdelijk geen zorg kan bieden, wordt in tijdelijke vervanging voorzien. Zodra meer dan mantelzorg nodig wordt, is die zorg snel te bieden.

De zorg moet zorgvuldig.

• De gemeente moet kiezen voor zorgaanbieders die hulp aanbieden, die zo dicht mogelijk tegen de cliënt aan georganiseerd is.
• Mensen die op zorg aangewezen zijn, moeten goede mogelijkheden hebben om via een vaste procedure en bij een onafhankelijke instantie een klacht te kunnen indienen wanneer zij ontevreden zijn over de dienstverlening van een zorgaanbieder.
• De instandhouding van netwerken van vrijwilligers in de zorg wordt gewaarborgd.

Meer jongeren, nieuwe Nederlanders en ouderen maatschappelijk actief.

• Eenzaamheid is voor veel ouderen een groot probleem. Gemeentelijk welzijnsbeleid moet structureel gericht zijn op het onderling contact van mensen in de buurt, en niet beperkt blijven tot losse activiteitenmiddagen.